یاد اون دوست عزیز به خیر،ینی نبات دم دستم بود میذاشتم دهنش .که می گفت:

برنامه م برای آینده، ترشیدنه!

پا نوشت: نبات که میذارن دهن یکی ینی آی گل گفتی!

پا نوشت دوم:نمی گفت ها.استوس فیسبوکش بود.

پا نوشت آخر: خواه نا خواه برنامه خیلی ها همینه.

این روزها به هر نسیمی که از کنارم می گذرد مشکوکم.

می ترسم بوی تو را از من بدزدد.

دیگه بیشتر از این نمی تونستم توی دلم نگهش دارم

"یلدا" به زبون عبری معنی دختر میده!

آآآآآآآآآآخی!

:)

دارم رمان نوجوان (!) ماتیلدا رو میخونم.خیلی می چسبد.خیلی.

کاش یارای گفتنم باشد

ای خدا....

کاشکی من انقدی دیوونه بودم و جیگرشو داشتم که این دو بیت رو می رفتم تو صورت طرف میخوندم براش و رامو میکشیدم می اومدم.

آنچه در من نهفته دریاییست

کی توان نهفتنم باشد

با تو زین سهمگین طوفانی

کاش یارای گفتنم باشد

 

جون می ده برای اعتراف عاشقانه.خریت کردن.زدن به سیم آخر.اصلا شایدم برای همینا سرودتش.

دیروز رفتم به دیدار عزیزی.بعد از نودو بوقی.داشتم دوست دوران دبیرستانمو سیر میدیدم.هیشکی خونه شون نبود.برام پیانو زد و با صدای مخملیش خوند.اشکم درومده بود.زار می زدم و از روی محبت با کوسن صورتی چرکشون می زدمش.

انقدر ازم تعریف کرد...انقد قربون صدقه م رفت....

البته که از تعریفاش ذوق زده میشدم.اما غصه ای هم می اومد و میرفت.اینکه پس چرا کسی قدرمو نمی دونه....چرا پسرا این چیزایی که تو میگی رو نمی بینن؟

این رو هم نمی گم که از کجا آوردمش.....

زیاد وبلاگ داشتم.الان بچه ها بسیاری مو توی پرشین بلاگ و بلاگفا و بلاگ اسکای رها کردم.بذار باشن.کاری ندارم.

اسمم زهرا ئه.زد بای زد ینی شرحی از زندگی زهرا توسط خود زهرا.